Dit weekeinde wordt in elk van onze Inkijk-galerieën een expositie gestart. Drie exposities tegelijkertijd dus. Een mooi moment vinden wij zelf, want dankzij allerhande gedoe (potentiële huurders, verbouwingen en een station dat veertien maanden helemáál dicht was) en de daaruit voortkomende onduidelijkheid was onze programmering lange tijd nogal een zootje: dan opende hier weer 's een expo voor een paar weken, dan weer daar. Niet dat het gebodene onder de maat was (integendeel) maar zo'n mooi simultaan-program als dit weekeinde, dát is dus alweer een hele tijd geleden.
De drie exposities zijn compleet verschillend. Sven Jansen transformeert de Inkijk in metrostation Wibautstraat met golfkarton in een post-apocalyptisch landschap. Veel leven is er niet meer; de natuur lijkt het te hebben opgegeven... Maar kijk, daar staat een minuscuul plantje! Van papier weliswaar, maar het lijkt te groeien... Eén station verder, onder het Weesperplein, schildert Carmen Schabracq een Zuiditaliaans landschap op de muur: een grote cactus, een auto. Daarvoor 'publieke dames', hoeren dus, met felgekleurde maskers op hun hoofd. Lukt het ze om passanten naar binnen te lokken? In station Waterlooplein tenslotte een werk van Jasmin Werner: een hele zwik tweedehands ventilatoren draait op volle toeren en houdt een vlieger in de lucht. Fans en vlieger komen van Curaçao, alwaar Jasmin naar overblijfselen heeft gezocht van de Nederlandse koloniale overheersing. Haar installatie verbeeldt de 'beladen lucht' die ze er aantrof. Overigens: Sven studeerde vorig jaar af aan de Utrechtse Hogeschool voor de Kunsten, Carmen en Jasmin komen beiden 'vers' van de Gerrit Rietveld Academie.