Swans, het roemruchte noise-combo rond misantroop Michael Gira, heeft een nieuw ei gelegd: The Seer. Elf composities, in lengte variërend van nog geen twee tot ruim tweeëndertig minuten, samen goed voor twee cd's boordevol muziek. Hoewel Gira & co zich vaak tot één, hooguit twee akkoorden beperken, komt er van alles voorbij: chants, tribale drums, ambient, doedelzakken, tubular bells, daverende drones, gitaarfeedback, koorzang, krautrock, flarden progrock, een enkel ingetogen stukje Americana... De muziek is voor een groot deel zwaar, duister, heftig, monotoon en af en toe confronterend, maar zo intens haten als vroeger doen Swans ons niet meer; tegenwoordig klinkt er zowaar enig positivisme en (gitzwarte) humor door.
Het beste valt The Seer in één keer achter elkaar door te beluisteren. Liggend op bed of bank, wijntje erbij, de ogen dicht, het verstand op nul... een beetje zoals men lang geleden, in de jaren '70, naar een psychedelische plaat als Pink Floyd's Ummagumma pleegde te luisteren. Niet zo raar, want The Seer doet ons met zijn avontuurlijke, lange nummers en -ogenschijnlijk- verhalende structuur regelmatig denken aan zo'n ouderwetse 'konsept-plaat'. The Seer is hier in zijn glorieuze geheel te beluisteren. Plaat van het jaar!