Inmiddels een traditie: ons jaarlijkse Polderlicht-uitje naar Glow, hét lichtkunstfestival van Nederland, in 's lands enige echte lichtstad Eindhoven. Met een verwachte 400.000 (!) bezoekers, verdeeld over acht avonden, is Glow een gigantisch evenement. Gelukkig heeft dat de organisatie er nooit toe verleid om alleen voor publieksvriendelijke spektakelstukken te kiezen; die zijn altijd in balans met artistiek meer verantwoorde, (dus) interessantere en (dus) meer integere bijdragen. Dit jaar lijkt het spektakel-aandeel kleiner dan ooit: naar hoe het grote publiek daarop reageert kunnen wij slechts gissen, maar óns hoort u niet klagen.
We beginnen bij Glow-S, een nieuw onderdeel van Glow, op Strijp-S. In één van de mooie, oude industriehallen die het terrein rijk is, heeft stichting Light Art Centre enkele tientallen werken opgesteld uit de collectie van het voormalige Centrum Lichtkunst In De Kunst: het enige lichtkunstmuseum dat Nederland ooit gekend heeft, en dat twee jaar geleden haar deuren heeft moeten sluiten (iets waar we nog steeds boos en verdrietig om kunnen worden!) Het zijn vooral kleurrijke lichtobjecten uit de jaren '60 en '70, ergens tussen pop-, kinetische en optical art: decoratief, kleurrijk, optimistisch, en op een verfrissende manier pretentieloos... en het is een genoegen om deze kunstwerken (zoals die hierboven, van Johan van Zutphen en Jos Hardeman) weer eens te mogen aanschouwen. In de naastgelegen hal en voor deur staan grote en grotere, voornamelijk eigentijdse state-of-the-art lichtinstallaties. Overwegend erg goed en interessant werk: alleen het Strijp-gedeelte van Glow blijkt de reis vanuit Amsterdam al ruimschoots waard.
Dan wordt het tijd voor de 'echte' Glow-route in de Eindhovense binnenstad. Zoals te doen gebruikelijk worden er ook dit jaar weer nieuwe straten en pleinen aangedaan. Er is weer van alles te zien in uiteenlopende technieken en stijlen. Zo zien we ondermeer een interactief soort video-game met vallende katten (oei! die kunstenaar kan maar beter uitkijken!), een groep enorme, vierkante lampenkappen (Jan des Bouvrie to-the-max) en een verschrikkelijke, über-bombastische projectie op de Catherinakerk. Hier onze vijf favorieten:
1. Uit de ramen van de bovenste etage van De Bijenkorf steken enorme plastic slangen. Ze zijn met elkaar verknoopt, met lucht gevuld en van binnenuit sober verlicht. Even indrukwekkend als ingetogen, deze ingreep van Lang/Baumann.
2. Groupe Laps plaatste pakweg tachtig (!) mansgrote, uit lichtbuizen opgebouwde, The Saint-achtige figuren tegen de gevel van het (acht verdiepingen hoge) politiebureau. Door ze razendsnel achter elkaar aan en uit te zetten ontstaat een simpele, maar zéér effectieve 'animatie' - een beetje als bij zo'n ouderwets flipboekje. De figuren lijken achter elkaar aan te zitten, als in een spannende gangsterfilm.
3. In alles een echte klassieker: de roestige vuilcontainer vol brandende TL-lampen van Molitor & Kuzmin.
4. Op een leegstaand gebouw wordt een enorme mond geprojecteerd. Het oude pand komt aldus tot leven en blijkt zich uit te drukken in eigentijdse straat-rap met een smeuiig Brabants accent. Erg leuk, dit side project van Tromp.
5. Wij zijn fans van Femke Schaap en ook haar Glow-bijdrage (bestaande uit op uitgezaagde panelen geprojecteerde wegwerkers, coureurs, discojeugd en allerlei andere types -zie foto hieronder) bevalt ons weer uitstekend.
We eindigen de lange, goedgevulde avond in het sympathieke kunstenaarsinitiatief TAC, alwaar we worden getrakteerd op een zéér sfeervolle licht-en-schaduwinstallatie (eigenlijk meerdere installaties in één) van Florian deVisser en Marleen Hartjes. En dan is het toch écht tijd voor een Brabants biertje...
