η παρούσα ματιά στο παρελθόν

Het heden kijkt naar het verleden in Ro Hagers' intrigerende sculptuur Oppositie Infinity. Het mooi gemaakte, uit piep- en purschuim opgetrokken, levensgrote beeld is een eigentijdse interpretatie van het beroemde Griekse beeld de Wagenmenner van Delphi uit ca. 475 voor Christus. Ro's interpretatie staat op één uiteinde van een geïmproviseerde 'wip' zoals kinderen die kunnen maken van een plank op een wiel. Het andere uiteinde van de wip is leeg, maar -zo wordt gesuggereerd- daar ziet 'ons' beeld zijn befaamde voorevenbeeld uit het verleden. Die wip vormt dus de link tussen de eigentijdse en de klassieke sculptuur - en daarmee tussen het nu en het toen. Het heden kijkt naar het (onzichtbare) verleden; het vergankelijke naar het (onzichtbare) oneindige; het leven naar de (onzichtbare) dood... ze houden elkaar in een wankele balans, zo wankel als een geïmproviseerde 'wip' zoals kinderen die kunnen maken van een plank op een wiel...

Sinds gisteravond is Opposite Infinity, tesamen met twee andere filosofisch geladen werken van Ro Hagers, te zien in onze Etalagegalerie Inkijk in metrostation Waterlooplein. We hebben niet de illusie dat de gemiddelde (en dus gehaaste) passant en passant de tijd zal nemen om de levensbeschouwelijke achtergronden van de werken tot zich door te laten dringen - en dat was dan ook geen overweging bij de keuze om ze te programmeren. De werken 'werken' namelijk ook op puur visuele kracht. In weerwil van het eigentijdse materiaalgebruik ademen ze een klassieke sfeer (daar zijn ze weer: heden en verleden!) die op een vreemde-maar-wel-lekkere manier botst met de no nonsense-omgeving van het metrostation. Te zien t/m 1 maart a.s.